سسک فابرگاس با عملکرد چشمگیر خود روی نیمکت کومو، نشان داده است که می‌تواند یکی از مربیان آینده‌دار فوتبال اروپا باشد؛ مربی‌ای که شاید منچستریونایتد برای سپردن هدایت تیمش به او علاقه‌مند شود. سرمربی اسپانیایی که کومو را در کمتر از سه سال از سری B به لیگ قهرمانان اروپا رسانده، حالا بیش از گذشته در کانون توجه قرار گرفته است؛ به‌ویژه در شرایطی که آینده مایکل کریک روی نیمکت شیاطین سرخ با گمانه‌زنی‌هایی همراه شده است.
فابرگاس مربی‌بهتر از فابرگاس فوتبالیست!
کارلالبرتو لودی، مدیر باشگاه کومو، با قاطعیت معتقد است که سسک فابرگاس «مربی حتی بهتری نسبت به دوران بازی‌اش» است؛ ادعایی قابل‌توجه درباره بازیکنی که به‌عنوان قهرمان جام جهانی، یکی از بهترین هافبک‌های نسل خود محسوب می‌شد.
بااین‌حال، وقتی فابرگاس را می‌بینیم که در کمتر از سه سال کومو را از سری B به لیگ قهرمانان اروپا رسانده است، می‌توان دلیل چنین ارزیابی‌ای را درک کرد.
عملکرد تحسین‌برانگیز این مربی اسپانیایی در ورزشگاه سینیگالیا همچنین روشن می‌کند که چرا گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال اقدام منچستریونایتد برای جذب او افزایش یافته است. اگر مدیران شیاطین سرخ در آینده نه‌چندان دور تصمیم بگیرند همکاری با مایکل کریک را پایان دهند، فابرگاس می‌تواند یکی از گزینه‌های مورد توجه آن‌ها باشد.
منچستریونایتد در دوران بازی فابرگاس نیز برای جذب او تلاش کرده بود؛ آن زمان که این هافبک اسپانیایی پیراهن بارسلونا را بر تن داشت. اکنون که او توانایی‌هایش را در عرصه مربیگری به نمایش گذاشته و در کنار زمین نیز هوش تاکتیکی بالایی از خود نشان می‌دهد، چرا نباید بار دیگر مورد توجه این باشگاه قرار بگیرد؟
«پروژه‌ای تازه»؛ تصمیمی که مسیر زندگی فابرگاس را تغییر داد
آخرین فصل حضور فابرگاس در موناکو، دشوارترین دوره دوران حرفه‌ای او بود. مصدومیت‌های متعدد، فرصت بازی را از این هافبک اسپانیایی گرفت و او در تمام فصل ۲۲-۲۰۲۱ لیگ یک فرانسه تنها ۳۶ دقیقه به میدان رفت.
به نظر می‌رسید زمان برای بازیکنی ۳۵ ساله که نخستین بازی حرفه‌ای خود را در ۱۶ سالگی با پیراهن آرسنال انجام داده بود، به پایان رسیده است. بااین‌حال، فابرگاس با وجود ناامیدی از شرایطش، احساس نمی‌کرد دوران فوتبالش تمام شده است.
او به شروعی تازه نیاز داشت؛ فرصتی برای بازیابی انگیزه و ورود به پروژه‌ای جدید که مسیری روشن به سوی مربیگری در اختیارش بگذارد. پیشنهادهای متعددی به دستش رسید، اما یکی از جذاب‌ترین آن‌ها از کومو بود.
فابرگاس پیش‌تر چند بار برای تماشای دریاچه مشهور کومو به این شهر سفر کرده بود، اما حتی نمی‌دانست این شهر تیم فوتبال دارد؛ موضوعی که به‌خودی‌خود نشان می‌دهد کومو تا چه اندازه از کانون توجه فوتبال اروپا دور بود.
میروان سووارسو، رئیس کنونی کومو و مدیرعامل پیشین شبکه مولا تی‌وی، اخیراً فاش کرد که آشنایی او با این باشگاه کاملاً اتفاقی بوده است. او هنگام بررسی مکان‌های احتمالی در میلان برای ساخت نوعی مستند فوتبالی با موضوع ایتالیا، به‌طور تصادفی با کومو آشنا شد. همین اتفاق خوشایند زمینه‌ساز خرید باشگاه توسط گروه سرمایه‌گذاری اندونزیایی جیاروم در سال ۲۰۱۹ شد.
البته باید تأکید کرد که بدون پشتوانه مالی این مجموعه اندونزیایی و تلاش‌های درخشان دنیس وایز، هافبک پیشین چلسی، کومو نمی‌توانست به جایگاه کنونی خود برسد. بااین‌حال، اهمیت نقش فابرگاس در صعود خیره‌کننده این باشگاه را نیز نمی‌توان نادیده گرفت.
زمانی که فابرگاس در سال ۲۰۲۲ به کومو پیوست، این تیم صعود خود به سری B را قطعی کرده بود. او در ابتدا هم‌زمان در نقش بازیکن و سهام‌دار فعالیت می‌کرد، اما خیلی زود به یکی از ارکان اصلی پروژه تبدیل شد؛ نقشی که هم زمین مسابقه و هم ساختار مدیریتی باشگاه را در بر می‌گرفت.
فابرگاس پس از قطعی شدن صعود کومو به لیگ قهرمانان اروپا، با پیروزی ۴ بر یک مقابل کرمونزه در آخرین روز فصل ۲۶-۲۰۲۵ سری A، درباره شرایط اولیه باشگاه گفت: «عملاً اختیار بخش فوتبالی باشگاه را به من سپرده بودند و وقتی کار را شروع کردیم، تقریباً هیچ‌چیزی وجود نداشت.
همین اواخر با دو فیزیوتراپیستی صحبت می‌کردم که چهار سال پیش، زمانی که برای بازی به اینجا آمدم، کنار ما بودند. آن‌ها یادآوری می‌کردند که حتی زمین تمرین مناسبی نداشتیم و مجبور بودیم در اتاق پشتی یک کافه، روی میزها به بازیکنان ماساژ بدهیم! حالا در لیگ قهرمانان اروپا هستیم!»
در این مسیر، فابرگاس بدون تردید یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت کومو بوده است.
«مدیرعامل بخش فوتبال»؛ نقشی فراتر از سرمربیگری
فابرگاس در تقریباً تمام بخش‌های تحول کومو نقش داشته است.
با وجود سرمایه‌گذاری گسترده گروه جیاروم در کومو، این باشگاه به لطف خرید ستاره‌های بزرگ به لیگ قهرمانان اروپا نرسیده است. راهبرد اصلی آن‌ها بیشتر بر شناسایی و جذب استعدادهای کمترشناخته‌شده متمرکز بوده؛ نیکو پاز نمونه‌ای برجسته از این سیاست است.
این بازیکن آرژانتینی هنگام پیوستن به کومو در سال ۲۰۲۴، تحت قرارداد رئال مادرید بود، اما تنها چهار بار برای تیم بزرگسالان این باشگاه به میدان رفته بود. او درباره تأثیر فابرگاس بر پیشرفت خود گفت: «در واقع بازیکن تیم ذخیره در یک لیگ پایین‌تر بودم. آمدن به کومو به من اجازه داد هم به‌عنوان بازیکن و هم به‌عنوان یک انسان، پیشرفت زیادی کنم.
همه این‌ها را مدیون سسک هستم؛ او بود که مرا به اینجا آورد و به من اعتماد کرد. از همان روز اول اجازه داد به شیوه‌ای که دوست داشتم بازی کنم و آزادی زیادی در اختیارم گذاشت. چیزهای زیادی از او یاد گرفتم. فکر می‌کنم بازیکنی که امروز هستم، تا حد زیادی حاصل کار اوست.»
فابرگاس نیز بارها تأکید کرده است که هنگام جذب بازیکنان، شخصیت و ذهنیت آن‌ها به‌اندازه کیفیت فنی‌شان اهمیت دارد. به همین دلیل، لوکاس دا کونه که در ۲۵ سالگی به‌تازگی به تیم ملی پرستاره فرانسه راه یافته، بازوبند کاپیتانی کومو را بر بازو می‌بندد.
فابرگاس در جشنواره ورزشی فستیوال دلو اسپورت درباره معیارهایش برای انتخاب بازیکن گفت: «ترجیح می‌دهم بازیکنی را داشته باشم که شاید استعداد کمتری داشته باشد، اما گرسنگی و انگیزه بیشتری برای موفقیت نشان دهد و بخواهد دوران حرفه‌ای فوق‌العاده‌ای بسازد؛ نه بازیکنی که از نظر مالی به خواسته‌هایش رسیده و دیگر همه‌چیز را تجربه کرده است.»
او سپس درباره دا کونه افزود: «او ذهنیتی فوق‌العاده دارد و به همین دلیل، تمام موفقیت‌هایی که به دست آورده، شایسته خودش است.»
بااین‌حال، نمی‌توان انکار کرد که فابرگاس چهره اصلی پروژه کومو است؛ نقشی که سووارسو از آن با عنوان «مدیرعامل فوتبال» یاد می‌کند.
رئیس اندونزیایی باشگاه در گفت‌وگو با روزنامه گاتزتا دلو اسپورت توضیح داد: «او برای اجرای برنامه‌ای که هیئت‌مدیره در اختیارش قرار داده، نقشی حیاتی دارد. برخلاف بسیاری از تیم‌ها، ما صرفاً به سرمربی و مدیر ورزشی متکی نیستیم. یک ساختار گسترده‌تر برای مدیریت فوتبال داریم که سسک و اعضای کادرش، دیگر بخش‌های مدیریتی فوتبال، مدیر مالی و خود من به‌عنوان نماینده مالکیت باشگاه را در بر می‌گیرد.
تلاش می‌کنیم تصمیم‌ها را به‌صورت جمعی و با تکیه بر هویتی که ساخته‌ایم، اتخاذ کنیم. بااین‌حال، سسک نقشی اساسی در شکل‌گیری این هویت داشته است.»
«پیروز شو، اما هویت بساز»؛ فلسفه‌ای فراتر از نتیجه‌گرایی
یکی از عوامل مهم در موفقیت فابرگاس این بود که سووارسو از ابتدا به او اعلام کرد برای کسب پیروزی در هر مسابقه تحت فشار نیست؛ بلکه مأموریت اصلی‌اش ساختن هویتی مشخص برای کومو است تا این باشگاه بتواند به برندی شناخته‌شده در سراسر جهان تبدیل شود.
دریاچه زیبای کومو از مدت‌ها پیش چهره‌های مشهور زیادی را به این شهر جذب می‌کرد، اما اکنون ستاره‌ها به ورزشگاه سینیگالیا می‌آیند تا فوتبال تیمی را تماشا کنند که به یکی از جذاب‌ترین تیم‌های سری A تبدیل شده است.
سووارسو سال گذشته در گفت‌وگو با کالچو ای فینانزا فاش کرد: «برای مثال، جیمز رایتون، همسر کایرا نایتلی، پس از خواندن مطالبی درباره تیم هیجان‌انگیزی که سسک فابرگاس می‌سازد، خواست یکی از مسابقات را از نزدیک تماشا کند. از آنجا، همه‌چیز به‌طور طبیعی پیش رفت.»
اگر این روند آسان به نظر می‌رسد، نباید فراموش کرد که چنین موفقیتی حاصل زمان، تلاش و دقت فراوان فابرگاس بوده است. نادیده گرفتن میزان کاری که او برای تبدیل کومو به تیمی حاضر در لیگ قهرمانان اروپا انجام داده، بی‌انصافی خواهد بود.
این مربی اسپانیایی نشان داده که هم در کار خود جدیت دارد و هم توانایی تطبیق با شرایط مختلف را داراست.
بااین‌حال، هنوز این تصور وجود دارد که فابرگاس بیش از اندازه به فوتبال مالکانه و حفظ توپ وابسته است؛ تصوری که برخی اظهارنظرهای خودش نیز به تقویت آن کمک کرده‌اند. او بارها گفته است اصول مشخصی دارد که حاضر نیست از آن‌ها دست بکشد.
برای نمونه، پس از شکست سنگین ۴ بر صفر مقابل اینتر، از او پرسیده شد آیا اشتباه کرده که تیمش را با همان سبک همیشگی پرس شدید و بازی تهاجمی به مصاف حریفی به‌مراتب قدرتمندتر فرستاده است.
فابرگاس در پاسخ به دازن ایتالیا گفت: «به این موضوع فکر کردم، اما ذهنم اجازه نداد از اصولم فاصله بگیرم. شاید این تصمیم باعث شود احمق یا بازنده به نظر برسم، اما صادقانه بگویم از آن راضی هستم.
احساس می‌کنم تیمم امروز پیشرفت کرد؛ اتفاقی که وقتی پیروز می‌شوید و همه شما را نابغه می‌دانند، لزوماً رخ نمی‌دهد. پس از یک شکست سنگین، چیزهای بیشتری یاد می‌گیرید و بهتر می‌توانید ارزش مسائل مختلف را درک کنید.
می‌توان در چنین مسابقه‌ای با آرایش ۶-۳-۱ یا ۵-۴-۱ دفاع کرد، اما من ترجیح می‌دهم به این شکل شکست بخورم تا اینکه با چنین رویکردی بازی کنم.»
البته این اظهارات به معنای پایبندی کورکورانه فابرگاس به یک شیوه بازی نیست. او مربی‌ای رقابت‌طلب و به‌شدت دقیق است که با کمک اعضای کادر فنی خود، پایگاه داده‌ای تاکتیکی طراحی کرده تا راه‌های مقابله با تقریباً تمام ساختارهای تاکتیکی فوتبال را بررسی کند.
فابرگاس تأکید کرده است: «نمی‌خواهم مربی‌ای باشم که همیشه با یک روش ثابت بازی می‌کند و در حمله و دفاع فقط یک راه دارد. بله، هر تیمی اصول و ساختارهای مشخصی دارد، اما من می‌خواهم تا جای ممکن بر بازی مسلط باشم. در فوتبال امروز، برای رسیدن به چنین تسلطی باید راهکارهای متنوعی در اختیار داشته باشید.»
این انعطاف‌پذیری تاکتیکی با توجه به مربیانی که فابرگاس در دوران بازی زیر نظر آن‌ها کار کرده، چندان عجیب نیست؛ از آرسن ونگر و ژوزه مورینیو گرفته تا پپ گواردیولا و آنتونیو کونته که هرکدام فلسفه فوتبالی متفاوتی دارند.
او در مطلبی برای وب‌سایت «کوچز وویس» نوشت: «من به‌عنوان بازیکن با سبک‌های مختلف فوتبال به موفقیت رسیدم؛ بنابراین هرگز از من نخواهید شنید که یک سبک جواب می‌دهد و سبک دیگر نه.
از روز نخست حضورم در کومو، باشگاه و مالکان درباره دریاچه کومو، سبک زندگی و مردمی با من صحبت کردند که می‌خواهند تیمی با رویکردی هجومی و پیش‌قدم در بازی ببینند. این چیزی بود که از من خواسته شد. آن‌ها نگفتند: “فقط پیروز شو، پیروز شو و پیروز شو.” گفتند: “پیروز شو، اما هویت بساز.”»
فابرگاس بدون تردید در تحقق این هدف موفق بوده است؛ موضوعی که احتمال پیوستن او به یکی از باشگاه‌های بزرگ اروپا را بیش از پیش مطرح می‌کند. حتی ادعاهایی درباره وجود بند فسخ مشخص در قرارداد او منتشر شده که به باشگاه‌های سابقش، آرسنال، چلسی و بارسلونا مربوط می‌شود.
بااین‌حال، در شرایط فعلی این منچستریونایتد است که بیش از بسیاری از باشگاه‌های بزرگ اروپا ممکن است به دنبال سرمربی جدید باشد.
چرا فابرگاس می‌تواند گزینه مناسبی برای منچستریونایتد باشد؟
منچستریونایتد در شرایطی به دنبال بازگشت به جمع مدعیان فوتبال انگلیس و اروپا است که انتخاب سرمربی مناسب می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در آینده این باشگاه داشته باشد. فابرگاس با تجربه‌ای که در کومو به دست آورده، ویژگی‌هایی را نشان داده که می‌تواند او را به گزینه‌ای جذاب برای پروژه‌ای بلندمدت در اولدترافورد تبدیل کند.
او نه‌تنها توانسته نتایج قابل‌توجهی کسب کند، بلکه هویت فوتبالی مشخصی برای تیمش ساخته، به استعدادهای جوان میدان داده و در تصمیم‌گیری‌های مربوط به ساختار ورزشی باشگاه نیز نقش داشته است. این مجموعه ویژگی‌ها، فابرگاس را از مربیانی که صرفاً بر کسب نتیجه تمرکز دارند متمایز می‌کند.
از سوی دیگر، تجربه بازی زیر نظر مربیان بزرگ و متفاوت، به او کمک کرده است تا درک گسترده‌تری از روش‌های مختلف فوتبال به دست آورد. فابرگاس نشان داده که در عین پایبندی به اصول خود، برای پیدا کردن راهکارهای تازه و سازگار شدن با شرایط مسابقه نیز اهمیت زیادی قائل است.
هنوز مشخص نیست که منچستریونایتد در نهایت چه تصمیمی درباره آینده مایکل کریک خواهد گرفت یا آیا برای جذب سرمربی کومو اقدامی انجام می‌دهد. بااین‌حال، پیشرفت فابرگاس در فوتبال ایتالیا باعث شده است نام او بیش از گذشته در بحث‌های مربوط به آینده نیمکت باشگاه‌های بزرگ مطرح شود.
فابرگاس که در دوران بازی یکی از هافبک‌های برجسته نسل خود بود، اکنون در حال ساختن هویتی تازه در عرصه مربیگری است. اگر روند پیشرفت او در کومو ادامه پیدا کند، حضور روی نیمکت یکی از غول‌های فوتبال اروپا می‌تواند گام بعدی دوران حرفه‌ای‌اش باشد؛ و منچستریونایتد یکی از باشگاه‌هایی است که شاید به‌زودی بیش از پیش به او توجه کند.
- برچسب ها : سری آ, سسک فابرگاس, کومو, گزارش و تحلیل, لیگ برتر, منچستریونایتد, نیکو پاز