وردربرمن در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ یکی از درخشان‌ترین دوره‌های تاریخ خود را تجربه کرد. تیم تحت هدایت توماس شاف با ارائه نمایشی فوق‌العاده، هم قهرمانی بوندسلیگا را به دست آورد و هم جام حذفی آلمان را فتح کرد تا یکی از به‌یادماندنی‌ترین دبل‌های تاریخ فوتبال آلمان رقم بخورد. نگاهی به ترکیب اصلی قهرمانان سبز و سفید برمن در آن فصل تاریخی می‌اندازیم.
آندریاس راینکه؛ دروازه‌بان
آندریاس راینکه پس از تجربه بازی در یونان با هراکلس و در اسپانیا با رئال مورسیا، در ۳۴ سالگی به آلمان بازگشت و به وردربرمن پیوست. این دروازه‌بان ۱۹۳ سانتی‌متری پیش‌تر در سال ۱۹۹۸ همراه با کایزرسلاترن قهرمان بوندسلیگا شده بود و بعدها به نخستین دروازه‌بانی تبدیل شد که با دو باشگاه متفاوت قهرمانی لیگ برتر آلمان را تجربه کرد.
راینکه در مسیر قهرمانی وردربرمن در بوندسلیگا و جام حذفی آلمان، حتی یک دقیقه هم از مسابقات تیمش را از دست نداد و در هر دو رقابت، در تمام ۴۰ بازی به میدان رفت. او در فصلی فراموش‌نشدنی برای سبز و سفیدها، با حضور مقتدرانه خود یکی از مهره‌های کلیدی تیم توماس شاف بود.
اومیت داوالا؛ مدافع کناری
اومیت داوالا در دوران حضورش در گالاتاسرای به یکی از چهره‌های مطرح فوتبال ترکیه تبدیل شد. او همراه این باشگاه چهار بار قهرمان لیگ ترکیه شد و قهرمانی جام یوفا و سوپرجام اروپا را نیز تجربه کرد. داوالا همچنین در ترکیب تیم ملی ترکیه حضور داشت که در جام جهانی ۲۰۰۲ به مقام سوم رسید.
این بازیکن متولد آلمان، پیش از آغاز فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ به‌صورت قرضی به وردربرمن پیوست و در پست مدافع راست به میدان رفت. او در مسیر قهرمانی برمن در بوندسلیگا، ۲۲ بار در این پست بازی کرد.
محرومیت و چندین مصدومیت باعث شد داوالا در هفته‌های پایانی رقابت‌های قهرمانی چند مسابقه را از دست بدهد، اما تعهد و تلاش او برای موفقیت تیم قابل توجه بود. توماس شاف درباره نقش این بازیکن در موفقیت وردربرمن گفت: «اومیت با عملکردش و اراده‌ای که برای پیروزی داشت، سهم خود را در موفقیت ما ایفا کرد.»
ملادن کرستاییچ؛ مدافع میانی
ملادن کرستاییچ که در ابتدا در پست مدافع راست بازی می‌کرد، پیش از حضور در فوتبال آلمان، همراه با پارتیزان بلگراد سه بار قهرمانی لیگ کشورش را تجربه کرده بود. این مدافع سابق تیم‌های ملی صربستان و صربستان و مونته‌نگرو که در جام جهانی ۲۰۰۶ نیز به میدان رفت، پیش از فصل تاریخی ۲۰۰۴-۲۰۰۳ بیش از ۸۰ بازی در بوندسلیگا برای وردربرمن انجام داده بود و در آن مقطع یکی از مدافعان برجسته این رقابت‌ها محسوب می‌شد.
کرستاییچ در دوران حضورش در ورزشگاه وزر، یکی از مهره‌های قابل اعتماد خط دفاعی برمن بود. او پس از دوران موفقیت‌آمیز خود در این باشگاه، به شالکه پیوست و در ادامه بازوبند کاپیتانی این تیم را نیز بر بازو بست. کرستاییچ بعدها وارد عرصه مربیگری شد و هدایت تیم ملی بلغارستان را بر عهده گرفت.
والریان اسماعیل؛ مدافع میانی
والریان اسماعیل هنگام مذاکره وردربرمن برای جذب او در سال ۲۰۰۳، کاپیتان استراسبورگ، باشگاه زادگاهش، بود. دو باشگاه بر سر انتقال قرضی این مدافع فرانسوی به توافق رسیدند و او خیلی زود با شرایط جدید خود در کنار رودخانه وزر سازگار شد.
اسماعیل در بیشتر مسابقات مسیر قهرمانی، در کنار کرستاییچ زوج مستحکمی در قلب خط دفاعی برمن تشکیل داد. او در همان فصل چهار گل به ثمر رساند و سه پاس گل داد تا سهمی قابل توجه در موفقیت تیم داشته باشد.
پس از دائمی شدن انتقالش به وردربرمن، اسماعیل در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۵ با بایرن مونیخ نیز دبل قهرمانی بوندسلیگا و جام حذفی آلمان را تجربه کرد. این مدافع ۱۹۰ سانتی‌متری در پایان دوران بازیگری خود به هانوفر پیوست و سپس وارد دنیای مربیگری شد. او در ادامه هدایت تیم‌هایی مانند نورنبرگ و ولفسبورگ را بر عهده گرفت و در مقطع نگارش گزارش اصلی، سرمربی واتفورد بود.
پل استالترى؛ مدافع کناری
پل استالترى، مدافع کانادایی و عضو تالار مشاهیر فوتبال این کشور، بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ پنج فصل برای وردربرمن بازی کرد. او در نخستین مسابقه خود در بوندسلیگا با پیراهن این تیم، برابر انرژی کوتبوس گلزنی کرد؛ شروعی که در خاطره هواداران برمن باقی ماند.
استالترى بازیکنی چندپسته بود که توانایی بازی در هر دو سمت خط دفاعی را داشت. او در جریان رقابت‌های قهرمانی وردربرمن، در دو مسابقه پیاپی مقابل کلن و ولفسبورگ نیز گلزنی کرد.
این مدافع کانادایی در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ در ۳۳ مسابقه بوندسلیگا به میدان رفت و یکی از مهره‌های مهم تیم توماس شاف بود. عملکرد مطمئن او در برمن همچنین به جایگاهش در فوتبال ملی کانادا کمک کرد؛ به‌طوری که برای مدتی رکورددار بیشترین بازی ملی در میان بازیکنان بزرگسال این کشور بود.
فرانک باومان؛ هافبک دفاعی
فرانک باومان در فصل قهرمانی وردربرمن، در تمام مسابقات به‌جز دو بازی بوندسلیگا حضور داشت و در ۲۷ مسابقه در نقش هافبک دفاعی بازی کرد. این بازیکن متولد وورتسبورگ در دوران حرفه‌ای خود تنها برای دو باشگاه وردربرمن و نورنبرگ به میدان رفت، اما دوران اصلی موفقیتش را در برمن سپری کرد؛ جایی که طی ۱۰ سال حدود ۳۶۰ بازی انجام داد.
باومان در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ مدال قهرمانی بوندسلیگا و جام حذفی آلمان را به دست آورد. او که همراه تیم ملی آلمان در جام جهانی ۲۰۰۲ به مقام نایب‌قهرمانی رسیده بود، در سال ۲۰۰۹ نیز یک بار دیگر قهرمان جام حذفی آلمان شد؛ این بار پس از پیروزی وردربرمن مقابل بایر لورکوزن در فینال.
فصل ۲۰۰۹-۲۰۰۸ آخرین فصل دوران حرفه‌ای باومان بود. او در همان فصل کاپیتان وردربرمن شد، اما تیمش در فینال جام یوفا برابر شاختار دونتسک شکست خورد. وی در سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ عضو هیئت مدیره باشگاه وردربرمن بود.
کریستیان لیشتش؛ هافبک میانی
کریستیان لیشتش که در سال ۲۰۰۲ به‌عنوان بهترین بازیکن فوتبال مجارستان انتخاب شد، پیش از پیوستن به وردربرمن در سال ۲۰۰۱، تجربه قابل توجهی در بوندسلیگا با اشتوتگارت به دست آورده بود و بیش از ۱۰۰ بازی در بالاترین سطح فوتبال آلمان انجام داده بود.
این هافبک میانی توانایی بازی در چند نقش مختلف را داشت و به یکی از مهره‌های ثابت تیم توماس شاف تبدیل شد. لیشتش که در دوران حضورش در فرنتس‌واروش به نخستین بازیکن مجارستانی تبدیل شده بود که در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا گلزنی می‌کند، بازیکنی شجاع و تأثیرگذار در مرکز زمین بود.
او در فصل تاریخی ۲۰۰۴-۲۰۰۳ برای وردربرمن سه گل به ثمر رساند و هفت پاس گل ثبت کرد و نقش مهمی در قهرمانی این تیم داشت.
یوهان میکو؛ هافبک میانی
یوهان میکو یکی از ستاره‌های اصلی وردربرمن در فصل دبل قهرمانی بود. این هافبک فرانسوی در آن فصل ۱۰ گل به ثمر رساند و هشت پاس گل داد تا سهم مهمی در موفقیت تاریخی سبز و سفیدها داشته باشد.
میکو در تیم ملی فرانسه اغلب زیر سایه زین‌الدین زیدان قرار می‌گرفت و پیش‌تر نیز در باشگاه‌های کن و بوردو مسیر فوتبالی خود را در کنار نام این ستاره بزرگ ادامه داده بود. با این حال، در وردربرمن شرایط متفاوت بود و او طی چهار فصل حضورش در آلمان به یکی از محبوب‌ترین چهره‌های باشگاه تبدیل شد.
میکو در مجموع ۱۶۹ بازی برای برمن انجام داد و در ۱۰۴ گل این تیم نقش مستقیم داشت؛ آماری که شامل گلزنی و پاس گل می‌شود. جدایی او در سال ۲۰۰۶ برای هواداران آسان نبود، اما ورود دیه‌گو در ادامه راه، زمینه‌ساز ظهور یکی دیگر از ستاره‌های محبوب تاریخ باشگاه شد.
فابیان ارنست؛ هافبک میانی
فابیان ارنست یکی دیگر از مهره‌های کلیدی خط میانی وردربرمن بود. او با توانایی‌های فنی و قدرت درگیری خود، شرایط لازم را برای خلاقیت بازیکنانی مانند میکو فراهم می‌کرد.
ارنست فوتبال حرفه‌ای خود را در هانوفر آغاز کرد و سپس به هامبورگ رفت. او در سال ۲۰۰۰ راهی وردربرمن شد و با نمایش‌های خوبش در ورزشگاه وزر، به تیم ملی آلمان دعوت شد. این هافبک در سال ۲۰۰۲ نخستین بازی ملی خود را انجام داد.
ارنست همراه با وردربرمن قهرمانی بوندسلیگا و جام حذفی آلمان را تجربه کرد و بعدها به شالکه و بشیکتاش پیوست. او طی پنج فصل حضور در برمن، نزدیک به ۲۰۰ بازی برای این باشگاه انجام داد و یکی از بازیکنان تأثیرگذار تیم توماس شاف باقی ماند.
ایوان کلاسنیچ؛ مهاجم
ایوان کلاسنیچ در فصل قهرمانی وردربرمن، ۱۳ گل در بوندسلیگا به ثمر رساند و ۱۱ پاس گل نیز ثبت کرد. او با همکاری مؤثر با آیلتون، مهاجم برزیلی تیم که در پایان فصل عنوان آقای گلی را به دست آورد، یکی از زوج‌های هجومی موفق فوتبال آلمان را تشکیل داد.
کلاسنیچ که در هامبورگ متولد شده بود، پیش از پیوستن به وردربرمن، عضو تیم سن پائولی بود؛ تیمی که در سال ۲۰۰۱ به بوندسلیگا صعود کرد. او پس از انتقال به برمن، در ابتدا به دلیل مصدومیت‌های زانو با مشکلاتی روبه‌رو شد، اما به‌تدریج جایگاه خود را در ترکیب تیم تثبیت کرد.
این مهاجم کروات بعدها در چندین مسابقه لیگ قهرمانان اروپا نیز برای وردربرمن به میدان رفت، اما در ادامه دوران حرفه‌ای خود با نارسایی کلیه مواجه شد. او پس از چند عمل جراحی، ۱۰ ماه از میادین دور ماند.
کلاسنیچ در دوران حضورش در تیم ملی کرواسی نیز عملکرد قابل قبولی داشت و در ۴۱ بازی ملی، ۱۲ گل به ثمر رساند.
آیلتون؛ مهاجم
آیلتون، مهاجم برزیلی وردربرمن، یکی از مهم‌ترین عوامل قهرمانی این تیم در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ بود. او با به ثمر رساندن ۲۸ گل در ۳۳ مسابقه بوندسلیگا، عنوان آقای گلی این رقابت‌ها را به دست آورد و با گلزنی‌های پیاپی خود، تأثیر چشمگیری بر فوتبال آلمان گذاشت.
این مهاجم پیش از حضور در وردربرمن، به‌صورت قرضی برای تیم تیگرس اونال مکزیک بازی کرده بود. با این حال، دوران درخشان او در برمن بود؛ جایی که طی شش سال حضورش به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان باشگاه تبدیل شد.
آیلتون علاوه بر کسب عنوان آقای گلی بوندسلیگا، در جام حذفی آلمان نیز عملکردی درخشان داشت. او همراه با کلاسنیچ با به ثمر رساندن شش گل، بهترین گلزن وردربرمن در این رقابت‌ها شد تا نقش مهمی در دبل قهرمانی تیمش ایفا کند.
آیلتون همچنین یکی از معدود بازیکنان غیرآلمانی بود که توانست بیش از ۱۰۰ گل در تاریخ بوندسلیگا به ثمر برساند. او در ادامه دوران حرفه‌ای خود برای شالکه، هامبورگ و دویسبورگ نیز در بالاترین سطح فوتبال آلمان بازی کرد.
وردربرمن ۲۰۰۴-۲۰۰۳؛ فصلی که در تاریخ ماند
وردربرمن تحت هدایت توماس شاف در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ با ترکیبی متعادل از تجربه، قدرت دفاعی، خلاقیت در خط میانی و توان گلزنی در خط حمله، به یکی از موفق‌ترین تیم‌های تاریخ باشگاه تبدیل شد. قهرمانی در بوندسلیگا و جام حذفی آلمان، میراث نسلی از بازیکنان را رقم زد که نامشان همچنان با یکی از به‌یادماندنی‌ترین فصل‌های فوتبال آلمان گره خورده است.