منچستریونایتد با وجود ثبت درآمدی تاریخی، همچنان با بدهی سنگین دست‌وپنجه نرم می‌کند و محدودیت‌های مالی می‌تواند برنامه این باشگاه برای بازگشت به قله فوتبال انگلیس را با چالش جدی مواجه کند.
منچستریونایتد روز چهارشنبه گزارش مالی فصل ۲۰۲۵-۲۶ خود را منتشر کرد؛ گزارشی که نکات مثبت قابل توجهی نیز داشت. این باشگاه از ثبت رکورد ۶۷۷.۶ میلیون پوند درآمد و ۲۲.۶ میلیون پوند سود عملیاتی خبر داد؛ ارقامی قابل توجه با توجه به اینکه شیاطین سرخ در فصل گذشته در رقابت‌های اروپایی حضور نداشتند.
عمر برادا، مدیرعامل منچستریونایتد، درباره نتایج مالی باشگاه گفت:
«خوشحالیم که به رکورد درآمدی جدیدی دست پیدا کرده‌ایم. این موضوع قدرت بنیادی کسب‌وکار ما را نشان می‌دهد و تأثیر مستقیم اقداماتی را که طی دو سال گذشته انجام داده‌ایم، آشکار می‌کند.»
این اقدامات شامل دو مرحله تعدیل نیرو نیز بود که در مجموع به از دست دادن شغل ۴۵۰ نفر در باشگاه منجر شد. سر جیم رتکلیف نیز به وعده خود برای اتخاذ تصمیم‌های «غیرمحبوب» در راستای آنچه به باور او منافع بلندمدت باشگاه است، عمل کرد.
هزینه دستمزدهای منچستریونایتد در دوران مدیریت INEOS نیز ۳.۶ درصد کاهش یافته و به ۳۰۱ میلیون پوند رسیده است. باشگاه اعلام کرده این کاهش «عمدتاً به دلیل تغییر در ترکیب تیم نخست مردان و همچنین صرفه‌جویی ناشی از برنامه‌های کاهش تعداد کارکنان در دو سال مالی گذشته» بوده است.
پس از ثبت زیان ۱۱۳.۲ میلیون پوندی در فصل ۲۰۲۳-۲۴، مدیریت جدید توانسته تا حدودی شرایط مالی باشگاه را تثبیت کند. برادا نیز نتایج اخیر را نشانه‌ای از «محبوبیت پایدار و قدرت تجاری منچستریونایتد» دانسته است.
با این حال، مدیرعامل شیاطین سرخ هشدار داده است:
«اگرچه در مسیر درستی قرار داریم، اما همچنان رویکردی منضبط را دنبال خواهیم کرد تا اطمینان حاصل کنیم وضعیت مالی ما پایدار باقی می‌ماند.»
با وجود این، مجموع بدهی منچستریونایتد همچنان بیش از یک میلیارد پوند است و باشگاه همچنین ۶۳.۵ میلیون پوند برای خرید زمین پروژه ورزشگاه جدید ۱۰۰ هزار نفری خود اختصاص داده است. این شرایط می‌تواند احتمال انجام خریدهای بزرگ در آینده نزدیک را کاهش دهد.
اگر برنامه‌های بلندمدت INEOS طبق نقشه پیش برود، به نظر می‌رسد هواداران منچستریونایتد باید دوره دشوارتری را در داخل زمین نیز تحمل کنند؛ چرا که تیم فعلی هنوز به تغییرات اساسی نیاز دارد.
شانس مایکل کریک برای ماندن طولانی‌مدت کم است
منچستریونایتد برای هفتمین سال متوالی همچنان با زیان مالی سالانه مواجه شده است. این بار زیان باشگاه ۴۳ میلیون پوند اعلام شد که نسبت به سال قبل ۱۰ میلیون پوند افزایش داشته است.
همچنین بدهی خالص منچستریونایتد پس از بازتأمین مالی چند وام، از ۴۷۱.۹ میلیون پوند به ۵۷۷.۶ میلیون پوند افزایش یافته است. باشگاه همچنین مجبور شد ۸.۵ میلیون پوند غرامت به روبن آموریم، سرمربی اخراج‌شده، پرداخت کند.
منچستریونایتد در همین مدت ۱۴۸ میلیون پوند برای جذب سه بازیکن، یعنی کارلوس بالبا، آندره سانتوس و یوری تیلمانس، هزینه کرد.
با این حال، این هزینه در مقایسه با رقبای مستقیم چندان قابل توجه نبود. انزو مارسکا در منچسترسیتی بودجه ۴۵۸ میلیون پوندی برای نقل‌وانتقالات در اختیار داشت و منچستریونایتد همچنین از تاتنهام، چلسی، لیورپول و آرسنال، قهرمان لیگ برتر، کمتر هزینه کرد.
حتی ایپسویچ تاون، تیم تازه‌صعودکرده به لیگ برتر، نیز در بازار نقل‌وانتقالات بیشتر از منچستریونایتد هزینه کرد.
مایکل کریک پس از جانشینی آموریم، عملکرد بسیار خوبی داشت و شیاطین سرخ را به رتبه سوم رساند، اما ابزار لازم برای برداشتن گام بعدی در اختیار او قرار نگرفت. منچستریونایتد نیز پس از شروع ضعیف فصل جدید بار دیگر از رقبای خود فاصله گرفته و پس از کسب تنها یک پیروزی در پنج بازی ابتدایی لیگ، در رده دوازدهم قرار دارد.
این تیم عمق کافی در ترکیب خود برای رقابت همزمان در چند جام را ندارد؛ موضوعی که حذف شوکه‌کننده منچستریونایتد از دور سوم جام اتحادیه انگلیس مقابل برایتون نیز آن را به خوبی نشان داد.
با این شرایط، رسیدن منچستریونایتد به جمع پنج تیم برتر نیز دشوار به نظر می‌رسد، چه رسد به اینکه این تیم بتواند جامی به دست آورد. در چنین شرایطی، ماندن کریک روی نیمکت برای مدت طولانی نیز بعید به نظر می‌رسد؛ به‌خصوص اگر باشگاه همچنان سیاست «انضباط مالی» در بازار نقل‌وانتقالات را دنبال کند.
هدف قهرمانی در سال ۲۰۲۸؛ بیش از حد خوش‌بینانه؟
عمر برادا در ژوئن سال گذشته و در گفت‌وگو با نشریه هواداری United We Stand بار دیگر هدف INEOS برای بازگرداندن جام قهرمانی لیگ برتر به اولدترافورد در سال ۲۰۲۸، همزمان با صد و پنجاهمین سالگرد تأسیس باشگاه، را مطرح کرده بود.
برادا در آن زمان گفته بود:
«ما فصل را در رده پانزدهم به پایان رسانده‌ایم و این هدف غیرممکن به نظر می‌رسد. اما چرا برای آن هدف‌گذاری نکنیم؟ چرا تمام تلاشمان را انجام ندهیم؟ من کاملاً باور دارم که می‌توانیم این کار را انجام دهیم.»
او ادامه داده بود:
«دو یا سه پنجره نقل‌وانتقالاتی تابستانی فرصت داریم تا تیمی بسازیم که بتواند برای قهرمانی در لیگ برتر رقابت کند. هیچ‌کس نمی‌گوید که تا آن زمان نمی‌خواهیم قهرمان شویم. ما هدفی با یک بازه زمانی مشخص تعیین کرده‌ایم و می‌خواهیم برای رسیدن به آن تلاش کنیم.»
با این حال، اکنون تحقق این هدف حتی غیرممکن‌تر از گذشته به نظر می‌رسد.
منچستریونایتد در آن تابستان برای تقویت خط حمله، متئوس کونیا، برایان امبومو و بنجامین ششکو را جذب کرد و سنه لامنس، دروازه‌بان بلژیکی، را نیز برای جایگزینی آندره اونانا به خدمت گرفت؛ اقدامی که شروع امیدوارکننده‌ای برای پروژه بازسازی تیم بود.
اما روند بازسازی وعده‌داده‌شده از سوی برادا پس از آن متوقف شده است.
برنامه اصلی باشگاه در آخرین پنجره نقل‌وانتقالات، بازسازی خط میانی بود، اما تیلمانس از نظر عملکرد همه‌جانبه در سطح کاسمیرو، که اخیراً جدا شده، نیست. آندره سانتوس نیز برای پوشش غیبت مانوئل اوگارته مصدوم به خدمت گرفته شد.
اگرچه انتظار می‌رود بالبا انرژی و قدرت بدنی مورد نیاز را به خط میانی اضافه کند، حتی می‌توان استدلال کرد که این بخش از تیم در مجموع نسبت به گذشته ضعیف‌تر شده است.
منچستریونایتد در فصل گذشته ۵۰ گل دریافت کرد و بنابراین جای تعجب ندارد که خط دفاعی متزلزل این تیم در فصل جدید نیز بار دیگر در حال دریافت گل‌های زیادی است؛ چرا که این بخش از تیم عملاً تقویت نشده است.
منچسترسیتی در حال حاضر با ۱۰ امتیاز برتری نسبت به همشهری خود در صدر جدول لیگ برتر قرار دارد و به همین دلیل امیدهای منچستریونایتد برای قهرمانی در فصل جاری عملاً از بین رفته است.
فصل ۲۰۲۷-۲۸ نیز بدون ورود تعداد قابل توجهی از بازیکنان جدید، احتمالاً شرایط بهتری برای شیاطین سرخ ایجاد نخواهد کرد. به نظر می‌رسد هدف‌گذاری‌های غیرواقع‌بینانه INEOS تنها باعث افزایش نارضایتی هواداران شده است.
بدهی گلیزرها همچنان ترمز منچستریونایتد است
منچستریونایتد معتقد است شرایط مالی باشگاه تا سال آینده بسیار بهتر خواهد شد. این باشگاه پیش‌بینی کرده است که درآمدش در فصل ۲۰۲۶-۲۷ به ۷۴۰ تا ۷۶۰ میلیون پوند برسد.
این خوش‌بینی تا حدی به قرارداد ۲۰ میلیون پوندی اسپانسری لباس تمرینی با Betway، قرارداد اسپانسری آستین پیراهن با SumUp و همچنین درآمدهای حاصل از حضور در لیگ قهرمانان اروپا مربوط می‌شود.
کیران مگوایر، کارشناس مسائل مالی فوتبال، در گفت‌وگو با Sky Sports اظهار داشت:
«به دلیل حضور منچستریونایتد در لیگ قهرمانان اروپا، پاداش‌های قابل توجهی از سوی اسپانسرها پرداخت خواهد شد. این یعنی حداقل چهار بازی بیشتر در اولدترافورد و همچنین گروه‌ها و طیف‌های متفاوتی از هواداران که مسابقات وسط هفته را نسبت به بازی‌های آخر هفته تماشا خواهند کرد. بنابراین انتظار دارم و باشگاه نیز انتظار دارد که حضور در اروپا و موفقیت در راه رسیدن به آن، باعث بهبود شرایط تجاری شود.»
با این حال، مگوایر انتظار ندارد منچستریونایتد به‌سرعت به روزهای پرافتخار گذشته بازگردد؛ چرا که ساختار بدهی خانواده گلیزر، مالکان اکثریت سابق باشگاه، همچنان فشار مالی زیادی بر اولدترافورد وارد می‌کند.
او در پادکست Price of Football گفت:
«در سال گذشته نزدیک به ۷۰ میلیون پوند هزینه بهره داشته‌ایم. منچستریونایتد از نوسانات نرخ ارز نیز آسیب دیده است، اما در دوران مالکیت گلیزرها، مجموع هزینه بهره‌ای که پرداخت کرده‌ایم اکنون از یک میلیارد پوند عبور کرده است.»
مگوایر افزود:
«این یک میلیارد پوند می‌توانست صرف علوم ورزشی، بودجه نقل‌وانتقالات یا امکانات بهتر برای هواداران شود. سطح بدهی افزایش یافته و خود باشگاه نیز این موضوع را پذیرفته است. می‌دانم که بدهی‌ها بازتنظیم شده‌اند، اما با نرخ بهره بالاتر. بنابراین این مسئله همچنان ترمز دیگری برای منچستریونایتد خواهد بود و فشار بیشتری را بر بخش ورزشی باشگاه برای کسب نتیجه ایجاد می‌کند.»
ورزشگاه جدید منچستریونایتد؛ یک ریسک مالی بزرگ
برادا همچنین تأیید کرده که یکی دیگر از «حوزه‌های اصلی تمرکز» منچستریونایتد، ساخت ورزشگاه جدیدی موسوم به «ومبلی شمال» است؛ ورزشگاهی که قرار است تنها حدود ۳۵۰ یارد با محل فعلی اولدترافورد فاصله داشته باشد.
با این حال، باشگاه هنوز نحوه تأمین مالی این پروژه را اعلام نکرده است. این پروژه بخشی از طرح گسترده‌تر بازسازی منطقه Trafford Wharfside در شهر منچستر محسوب می‌شود و مگوایر درباره امکان اجرای آن تردید دارد.
او در گفت‌وگو با Sky Sports گفت:
«بخشی از افزایش بدهی به دلایل فنی مربوط به نرخ ارز است، اما گلیزرها با تصمیم خود برای وام گرفتن از ایالات متحده باعث ایجاد این وضعیت شدند.»
مگوایر ادامه داد:
«بدهی ناخالص ۶۸۹ میلیون پوند است. علاوه بر آن، بدهی مربوط به نقل‌وانتقالات را داریم که احتمالاً حدود ۳۵۰ تا ۴۰۰ میلیون پوند خواهد بود. بنابراین با یک میلیارد پوند بدهی فوتبالی و سنتی مواجه هستیم.»
او سپس این پرسش را مطرح کرد:
«باشگاه چگونه قرار است هزینه ساخت یک ورزشگاه جدید را تأمین کند؛ ورزشگاهی که برخی می‌گویند ممکن است تا دو میلیارد پوند دیگر هزینه داشته باشد؟ این پول قرار است از کجا بیاید؟»
مگوایر در ادامه پادکست خود گفت:
«باشگاه هیچ‌وقت نمی‌تواند درآمد نقدی کافی برای بازپرداخت بدهی ایجاد کند، مگر اینکه ده‌ها بازیکن جوان را مانند چلسی و تا حدودی منچسترسیتی از آکادمی خود پرورش دهد و از فروش آنها درآمد کسب کند. آنها نمی‌توانند این پول را از خود اولدترافورد به دست بیاورند. ضمن اینکه با ساخت ورزشگاه جدید، بدهی نیز بیشتر و بیشتر خواهد شد.»
او درباره خطرات آغاز پروژه ورزشگاه نیز هشدار داد:
«وقتی مجوز ساخت صادر شود، آن زمان با بدترین سناریو مواجه خواهیم شد. برای ساخت ورزشگاه پول قرض می‌گیرید، بنابراین هزینه‌های بهره را دارید، اما هنوز از مزایای ورزشگاه بزرگ‌تر بهره‌مند نشده‌اید. در بخش درآمدی هیچ نکته مثبتی وجود ندارد و در بخش هزینه‌ها با پیامدهای منفی مواجه خواهید شد.»
یونایتد به برنامه‌ریزی بهتری نیاز دارد
با این حال، این شرایط لزوماً به این معنا نیست که منچستریونایتد مجبور است تا زمان افتتاح ورزشگاه جدید، هزینه‌های نقل‌وانتقالاتی خود را به حداقل برساند. طبق برنامه‌ریزی فعلی، قرار است ورزشگاه جدید تا زمان برگزاری جام جهانی زنان ۲۰۳۵ آماده بهره‌برداری باشد.
مگوایر در این باره گفت:
«در مورد آرسنال و تاتنهام، ساخت ورزشگاه جدید باعث کاهش سرمایه‌گذاری در بخش ورزشی شد. با این حال، ممکن است مالکان منچستریونایتد بتوانند منابع مالی پروژه و هزینه‌های بهره را از بودجه باشگاه جدا نگه دارند و پرداخت بهره را تا زمان افتتاح ورزشگاه به تعویق بیندازند.»
او افزود:
«اگر چنین اتفاقی رخ دهد، آنها ممکن است بتوانند سطح سرمایه‌گذاری مورد انتظار هواداران پرشمار منچستریونایتد و تمام افرادی را که با دقت شرایط این باشگاه را دنبال می‌کنند، حفظ کنند.»
حتی اگر چنین شرایطی محقق شود، مدیران ارشد INEOS باید در این دوره بیش از گذشته برای فروش بازیکنان فعال باشند.
منچستریونایتد می‌توانست با فروش بازیکنانی مانند یوشوا زیرکزی و میسون مونت، منابع مالی بیشتری برای جذب بازیکنان جدید فراهم کند. از سوی دیگر، دستمزد ۳۲۵ هزار پوند در هفته مارکوس رشفورد همچنان فشار سنگینی بر ساختار مالی باشگاه وارد می‌کند.
پاک‌سازی ترکیب از بازیکنان مازاد در نخستین فرصت و جذب بازیکنانی با پتانسیل بالا، برای پنجره‌های نقل‌وانتقالاتی آینده ضروری خواهد بود. جایی برای بازیکنان ناکارآمد یا خریدهای پرهزینه دیگری مانند سانتوس وجود ندارد؛ بازیکنی که در چلسی نتوانست جایگاه خود را تثبیت کند و احتمالاً در اولدترافورد نیز بیشتر به یک بازیکن نیمکت‌نشین تبدیل خواهد شد.
حفظ سطح فعلی جذب بازیکن به هیچ وجه کافی نیست و منچستریونایتد برای استفاده حداکثری از منابع محدود خود به برنامه‌ریزی دقیق و حساب‌شده نیاز دارد.
خطر از دست دادن ستاره‌ها و تشدید بحران در اولدترافورد
اگر روند بی‌ثباتی منچستریونایتد ادامه پیدا کند، این باشگاه حتی برای حفظ بهترین و آینده‌دارترین بازیکنان خود نیز با مشکل مواجه خواهد شد.
جی‌جی گابریل، پدیده ۱۵ ساله منچستریونایتد، در آستانه جدایی قرار دارد؛ چرا که خانواده و نمایندگان او معتقدند شیاطین سرخ بیش از حد از باشگاه‌های نخبه فوتبال اروپا عقب افتاده‌اند. در همین حال، رئال مادرید و بارسلونا نیز شرایط این بازیکن را زیر نظر دارند.
از سوی دیگر، قرارداد برونو فرناندز، کاپیتان منچستریونایتد، تابستان آینده به پایان می‌رسد و جدایی او ضربه‌ای حتی بزرگ‌تر از خروج گابریل خواهد بود.
فرناندز در یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخ منچستریونایتد، یکی از معدود نقاط روشن این تیم بوده و با خلاقیت همیشگی و آمار فوق‌العاده‌اش در یک‌سوم نهایی زمین، بار اصلی تیم را بر دوش کشیده است.
اما اگر باشگاه نقشه راه مشخصی برای رسیدن به موفقیت واقعی نداشته باشد، چه دلیلی وجود دارد که این ستاره پرتغالی در اولدترافورد بماند؟
فرناندز تابستان گذشته پیشنهاد قابل توجهی از عربستان سعودی را رد کرد، اما اکنون به اطمینان‌های تازه‌ای نیاز دارد که منچستریونایتد می‌تواند با جاه‌طلبی‌های او همگام شود.
او در ماه آوریل در گفت‌وگو با ESPN گفته بود:
«هدف من همیشه کسب قهرمانی در بزرگ‌ترین رقابت‌ها بوده و لیگ برتر نیز یکی از آنهاست. هنوز این رؤیا را در ذهن دارم و امیدوارم بتوانم به آن برسم.»
با این حال، برای فرناندز و هواداران منچستریونایتد، این رؤیا اکنون دورتر از همیشه به نظر می‌رسد.
ساخت یک ورزشگاه جدید و مدرن قرار نیست تمام مشکلات منچستریونایتد را حل کند. برعکس، این پروژه ممکن است به باری سنگین برای باشگاه تبدیل شود؛ آن هم نه فقط از نظر مالی.
اگر سطح فوتبال منچستریونایتد با امکانات و شکوه ورزشگاه جدید همخوانی نداشته باشد، فضای اطراف باشگاه می‌تواند به‌شدت متشنج و سمی شود؛ همان اتفاقی که هواداران تاتنهام تجربه کرده‌اند.
البته چنین فضایی از زمان بازنشستگی سر الکس فرگوسن در اولدترافورد وجود داشته است.
مگر اینکه یک سرمایه‌گذار فوق‌ثروتمند جدید با پیشنهادی بسیار بزرگ برای خرید سهام گلیزرها و INEOS وارد عمل شود؛ دو گروهی که با وجود اعتراض‌های مکرر هواداران، هنوز از مواضع خود عقب‌نشینی نکرده‌اند.
در غیر این صورت، به نظر می‌رسد منچستریونایتد همچنان در چرخه ناکامی باقی بماند. پس از سال‌ها سوءمدیریت در سطوح مختلف باشگاه، دلیل چندانی وجود ندارد که باور کنیم یک دوره جدید و هیجان‌انگیز همین نزدیکی‌ها در انتظار شیاطین سرخ است.
- برچسب ها : الدترافورد, بدهی منچستریونایتد, جیم رتکلیف, لیگ برتر, مایکل کریک, منچستریونایتد