اسپالتی: ییلدیز ستاره ای برای آینده است؛ تمجید ویژه از صلاح

لوچانو اسپالتی در مصاحبه‌ای مفصل درباره یوونتوس، محمد صلاح، خویچا کواراتسخلیا، دوسان ولاهوویچ و کنان ییلدیز صحبت کرد و از نگاه خود به چالش هدایت یوونتوس و فلسفه مربیگری‌اش گفت. سرمربی یوونتوس همچنین ییلدیز را بازیکنی استثنایی توصیف کرد که توانایی خلق اتفاقات غیرمنتظره را دارد.

لوچانو اسپالتی، مربی‌ای که همیشه یکی از چهره‌های متفاوت و بحث‌برانگیز فوتبال ایتالیا بوده، در گفت‌وگویی طولانی با روزنامه «توتواسپورت» درباره موضوعات مختلف صحبت کرد؛ از یوونتوس و تاریخ این باشگاه گرفته تا رابطه‌اش با بازیکنان، سال‌های طولانی مربیگری، وضعیت دوسان ولاهوویچ و البته کنان ییلدیز و محمد صلاح.

اسپالتی که هیچ‌گاه مربیگری صرفاً برای مربیگری را دوست نداشته، در تمام دوران حرفه‌ای خود به دنبال ترکیبی دشوار بوده است؛ کسب نتیجه در کنار ارائه فوتبالی جذاب. شاید همین مسئله دلیل آن باشد که او همچنان می‌تواند چه در داخل زمین و چه خارج از آن، اطرافیانش را غافلگیر کند.

اسپالتی: برای همه‌چیز آماده می‌شوم

اسپالتی در ابتدای گفت‌وگو با «توتواسپورت» در پاسخ به پرسشی درباره یادداشت‌هایی که همیشه همراه خود دارد، توضیح داد:

این‌ها یادداشت هستند. من هیچ‌وقت چیزی را بداهه انجام نمی‌دهم. برای همه‌چیز آماده می‌شوم، وگرنه مردم همان حرف‌های احمقانه همیشگی را می‌زنند. می‌خواهم به یک نکته هم توجه کنید؛ هیچ‌کس چیزی برای من نمی‌نویسد. سه روز طول کشید تا برای این مصاحبه آماده شوم. فکر می‌کنم این نوعی احترام به کسانی است که می‌خواهند من را بهتر بشناسند. حالا می‌توانیم شروع کنیم.

یوونتوس فقط یک باشگاه نیست؛ شما یک ذهنیت و یک تاریخ را هدایت می‌کنید

اسپالتی سابقه هدایت تیم‌هایی مانند رم، اینتر و ناپولی را دارد و سرمربی تیم ملی ایتالیا نیز بوده است، اما از نظر او یوونتوس با تمام تجربیات قبلی تفاوت دارد.

در رم، هواداران را هدایت می‌کردم. در ناپولی، یک شهر کامل را هدایت می‌کردم. در اینتر، میراثی بزرگ را هدایت می‌کردم و در تیم ملی، یک ملت را. اما در یوونتوس، شما یک ذهنیت را هدایت می‌کنید. این، تاریخ فوتبال است.

او در ادامه درباره فلسفه یوونتوس گفت:

این راه و رسم یوونتوس است. فقط موجی از احساسات نیست، بلکه ترکیبی از شادی، غرور و مسئولیت است؛ احساساتی که هیچ‌وقت من را ترک نمی‌کنند. ترکیبی منحصربه‌فرد از اندوه عمیق و شادی وصف‌ناشدنی وجود دارد. شما نباید فقط برای فوتبال زندگی کنید، بلکه باید برای یوونتوس زندگی کنید. ما در سطح خودمان رقابت می‌کنیم، نه در سطح دیگران. باشگاه ما مترادف با برتری در فوتبال است و به همین دلیل توجه جهانی را به خود جلب می‌کند.

سرمربی یوونتوس درباره احساسش از هدایت این تیم نیز اظهار داشت:

این اتفاقی بزرگ است، واقعاً بزرگ. انجام دادن کاری که دوستش دارید، آزادی است و خوشحال بودن از کاری که انجام می‌دهید، عشق است. البته مسئولیت‌های سنگینی وجود دارد و کار برای ما دشوار خواهد بود، اما از پذیرفتن این مسئولیت خوشحالم. اینجا احساس شادی و آزادی می‌کنم.

چرا اسپالتی قراردادش با یوونتوس را تمدید کرد؟

تمدید قرارداد اسپالتی با یوونتوس تنها به یک دلیل انجام نشد و مجموعه‌ای از باورهای شخصی و حرفه‌ای در این تصمیم نقش داشتند.

قبل از هر چیز، به تیم باور داشتم. سپس به خودم و در نهایت به تاریخ باشگاه باور داشتم. تجربه به شما یاد می‌دهد هر اتفاقی را بپذیرید و با آن کنار بیایید، بدون اینکه اجازه دهید تأثیر زیادی بر شادی روزمره شما از انجام این کار فوق‌العاده بگذارد.

او افزود:

زیبایی ماجرا همین است. تردید نکردم و لحظه‌ای دودل نشدم. به مدتی زمان نیاز داشتم تا خودم را در این دنیا محک بزنم، سپس فرصت تمدید قرارداد و آغاز پایه‌گذاری کارهای پیش رو برایم فراهم شد. باید ببینیم آیا می‌توانیم به چیزی که همه انتظار دارند، دست پیدا کنیم یا نه.

اسپالتی در ادامه درباره شرایط کنونی یوونتوس و دوران تغییر و بازسازی این باشگاه گفت:

بله، تغییرات در حال انجام است. مدیریت جدید درباره آن صحبت می‌کند، اما مالکیت همچنان همان است و این اتفاق خوبی است. حالا به زمان و پختگی نیاز داریم و باید برخی گام‌ها را در راستای مدیریت قبلی برداریم.

او درباره شروع فصل نیز گفت:

شروع موفقیت‌آمیز نبود. شکست مقابل ساسولو همچنان ما را آزار می‌دهد، اما در مسیر درستی قرار داریم. می‌بینم که شرایط برای بازگشت به سطح، ریتم و عملکرد تیمی‌ای که برای مدت طولانی در فصل گذشته داشتیم، به خوبی پیش می‌رود.

جانلوکا ویالی؛ الهام‌بخش اسپالتی در تاریخ یوونتوس

وقتی از اسپالتی خواسته شد الهام‌بخش‌ترین چهره تاریخ یوونتوس را انتخاب کند، او بدون تردید نام جانلوکا ویالی را بر زبان آورد:

قطعاً جانلوکا ویالی. وقتی بازیکن بود، در تکل‌ها من را به زمین می‌زد و بعد دستم را می‌گرفت و لبخند می‌زد. او این‌گونه فوتبال زندگی می‌کرد. قدرت، لبخند و احترام را به زمین می‌آورد. مثل یک کشتی‌گیر شما را زمین می‌زد و بعد مثل یک برادر بلندتان می‌کرد. همان لحظه متوجه می‌شدید واقعاً چه شخصیتی دارد.

اسپالتی در پاسخ به پرسشی درباره مربی‌ای که بیش از همه با تاریخ یوونتوس گره خورده است، گفت:

خیلی ساده است؛ لیپی و تراپاتونی.

او سپس نام ستاره‌های تاریخی یوونتوس را برشمرد:

زوف، جنتیله، کابرینی، بونینی، بریو، اسکیرا، بتگا، تاردلی، روسی، پلاتینی و بونیک.

وقتی از او پرسیده شد آیا این نام‌ها را از حفظ می‌داند، پاسخ داد:

زمانی که کودک بودم، خیلی آن‌ها را تکرار می‌کردم.

اسپالتی همچنین درباره شخصی که بیش از همه او را برای پذیرش چالش هدایت یوونتوس متقاعد کرده است، گفت:

خانواده‌ام در هر قدم از مسیر حامی من هستند. از آنجا که هیچ‌وقت با یک ایجنت کار نکرده‌ام، تنها ارتباط من با این افراد از طریق خانواده‌ام بوده است.

«همیشه خودم را نقد کرده‌ام»؛ پاسخ اسپالتی به منتقدان

در طول دوران حرفه‌ای اسپالتی، همواره تصویری از او وجود داشته که یک مربی نابغه در کنار زمین است، اما گاهی خارج از زمین خودش را گم می‌کند. با این حال، اسپالتی این انتقادات را یک بحران نمی‌داند.

کسانی که در گذشته از من انتقاد کردند، وقت و انرژی خود را هدر دادند. من همیشه خودم را نقد کرده‌ام. در بهانه‌سازی و توجیه نکردن عملکردم خوب هستم. وقتی با انتقاد یا تمجید بیش از حد مواجه می‌شوم، فقط بخشی از آن را که به پیشرفت من کمک می‌کند، در نظر می‌گیرم.

او درباره نحوه کنار آمدن با بی‌احترامی‌ها و انتقادات در طول سال‌های مربیگری نیز گفت:

همه ما باید توانایی خود برای کنار آمدن با بی‌احترامی را افزایش دهیم. من یاد گرفته‌ام چگونه با آن برخورد کنم، چون مردم چیزهای مختلفی درباره من نوشته‌اند. سرم را به میز کوبیدم و از یک شرکت تولیدکننده مرغ شکایت کردم.

اسپالتی سپس خاطره‌ای از خانواده‌اش تعریف کرد:

در خانواده ما همه فوق‌العاده هستند. وقتی به خانه برمی‌گردم، برادرم به من نگاه می‌کند و فریاد می‌زند: «عالیه، داریم همه را عصبانی می‌کنیم، یعنی کارت را کاملاً درست انجام می‌دهی.» من سعی می‌کنم هیچ‌وقت این درس را فراموش نکنم؛ اینکه باید با شجاعت با بی‌احترامی روبه‌رو شد. پذیرفتن بی‌احترامی و دانستن اینکه نمی‌توانید همه را راضی کنید، چیزی است که به شما آزادی می‌دهد تا خودتان باشید.

از نگاه اسپالتی، وظیفه یک مربی تنها به برنامه‌ریزی و مسائل تاکتیکی محدود نمی‌شود، بلکه او باید محیطی ایجاد کند که بازیکنان بتوانند بهترین عملکرد خود را ارائه دهند.

مربی باید فضایی سرشار از شادی ایجاد کند، اما مهم‌ترین مسئله بازیکنان هستند که باید متحد باشند و به یک شکل فکر کنند.

او ادامه داد:

نباید افراد را به شکل سطحی ارزیابی کنید، بلکه باید چیزی ویژه را در وجود آن‌ها بیرون بکشید. استعداد در اختیار همه است، اما شادی واقعی فقط از طریق تلاش سخت به دست می‌آید و لحظات خوشی که قدرشان دانسته نشود، در نهایت به حسرت تبدیل می‌شوند.

صلاح و کواراتسخلیا؛ بازیکنانی که اثر خود را گذاشتند

وقتی از اسپالتی پرسیده شد کدام بازیکنان را معتقد است در پیشرفتشان نقش تعیین‌کننده‌ای داشته، او به چند نام اشاره کرد:

چند نفر را نام می‌برم؛ بازیکنانی که بیش از همه در ذهنم هستند: پیزارو در اودینزه، کواراتسخلیا در ناپولی و محمد صلاح در رم.

اسپالتی سپس به طور ویژه درباره صلاح صحبت کرد و اظهارنظری جالب درباره ستاره مصری داشت:

کواراتسخلیا از نوع خاصی از فوتبال می‌آمد، اما صلاح به هر مربی‌ای که او را هدایت کند، توپ طلای بهترین مربی را می‌دهد! البته باید روشن باشیم که این سطح بازیکن است که همیشه تفاوت را رقم می‌زند، چون فوتبال پیچیده است. تنها شناخت عمیق از فوتبال است که می‌تواند همه‌چیز را ساده کند.

وقتی از او درباره بازیکنی پرسیده شد که احساس می‌کند نتوانسته به اندازه کافی به پیشرفت او کمک کند، اسپالتی بدون تردید نام آدام اوناس را مطرح کرد:

آدام اوناس در ناپولی، بدون هیچ شکی.

ولاهوویچ هنوز به تعادل لازم نرسیده است

گفت‌وگو سپس به دوسان ولاهوویچ رسید؛ بازیکنی که از نگاه اسپالتی همچنان به دنبال رسیدن به بهترین نسخه خود است.

چون او هنوز باید آرامش خود را دوباره به دست بیاورد. باید تعادل شخصی خودش را پیدا کند، چون چه انرژی زیادی به او بدهید و چه انرژی کمی، خودش مرتکب اشتباه می‌شود. مسئله، تعادل است؛ پیدا کردن تعادل احساسی مناسب.

آیا ییلدیز به رهبر یوونتوس تبدیل شده است؟

کنان ییلدیز بخش قابل توجهی از صحبت‌های اسپالتی را به خود اختصاص داد؛ به‌خصوص با توجه به غیبت‌هایی که در حال حاضر روی ترکیب یوونتوس تأثیر گذاشته است.

اسپالتی درباره ستاره جوان ترکیه‌ای گفت:

او زیبایی خاصی به بازی اضافه می‌کند و باعث درخشش آن می‌شود. هر حرکتی که انجام می‌دهد، یک اثر نبوغ‌آمیز است. او کسی است که سیستم را به هم می‌زند و حتی خودش نمی‌داند چه کارهایی از عهده‌اش برمی‌آید.

سرمربی یوونتوس در ادامه با تمجید بیشتر از خلاقیت ییلدیز گفت:

او حمله را آغاز می‌کند، اما از قبل برای هر دریبل یا حرکتی که قرار است انجام دهد، برنامه مشخصی ندارد. گاهی در تمرینات، بازیکنی از قبل حرکت او را می‌خواند، اما ییلدیز باز هم موفق می‌شود. حتی اگر او را بشناسید، نمی‌توانید متوقفش کنید. او در خلاقیتش دیوانه‌وار است.

وقتی از اسپالتی پرسیده شد آیا ییلدیز را در سطح بازیکنانی مانند صلاح و کواراتسخلیا می‌داند، پاسخ داد:

از نظر من، او قابل مقایسه با کواراتسخلیا است. فقط باید کمی بیشتر بازی کند، اما توانایی او در خلق موقعیت‌های غیرمنتظره را بسیار شبیه به کواراتسخلیا می‌بینم. او همیشه تلاش می‌کند خارج از ریتم بازی و قوانین معمول مسابقه حرکت کند.

اسپالتی درباره ویژگی‌های رهبری ییلدیز نیز توضیح داد:

بله، افسار کار را به او سپرده‌اند. او فردی فوق‌العاده و بسیار ساده است، درست مثل همسایه‌مان، اما یک رهبر است. او لزوماً نباید با تیم صحبت کند. من در اودینزه نستور سنسینی را داشتم که حتی یک کلمه هم حرف نمی‌زد. گاهی حتی سلام هم نمی‌کرد، اما کاریزمای او باعث می‌شد همه از او پیروی کنند. او بسیار جذاب بود.

هوش یا مهارت؟ اسپالتی راز فوتبال مدرن را فاش کرد

اسپالتی در پایان مصاحبه به یکی از دشوارترین پرسش‌های فوتبال پرداخت: آیا هوش مهم‌تر از مهارت است؟

اگر از نظر ذهنی هوشیار باشید، آماده‌اید. وقتی احساس می‌کنید همه‌چیز تحت کنترل است، در واقع در دردسر افتاده‌اید. آینه‌ها به شما کمک بیشتری می‌کنند تا موقعیت‌های آینده را بخوانید. بازی امروز به هرج‌ومرج تبدیل شده است.

او در توضیح این موضوع گفت:

در گذشته، نشانه‌ها واضح بودند؛ مدافع میانی سمت چپ، مدافع کناری و موقعیت‌ها مشخص بودند. امروز فضاها دائماً باز و بسته می‌شوند و بازیکنان جایگاه‌ها و وظایفشان را با یکدیگر عوض می‌کنند. اما تفاوت اصلی در بازیکنانی است که می‌توانند حرکت توپ را پیش‌بینی کنند.

اسپالتی به دنبال احیای ذهنیت تاریخی یوونتوس

در شرایطی که یوونتوس تلاش می‌کند جایگاه خود را دوباره به دست آورد، ولاهوویچ به دنبال پیدا کردن تعادل خود است و ییلدیز نیز به عنوان استعدادی استثنایی در حال تثبیت جایگاهش است، اسپالتی فوتبال را چیزی فراتر از مجموعه‌ای از برنامه‌ها و دستورهای تاکتیکی می‌داند.

از نگاه سرمربی یوونتوس، فوتبال به شخصیت، هوش، جسارت و توانایی خواندن هرج‌ومرج پیش از وقوع آن نیاز دارد. در یوونتوس، به نظر می‌رسد وظیفه اسپالتی فراتر از هدایت صرف یک تیم است؛ او تلاش می‌کند ذهنیتی را احیا کند که بیش از یک قرن با تاریخ این باشگاه گره خورده است.