در برخی شب‌ها، زیر نورافکن‌های ورزشگاه آنفیلد، فوتبال از چارچوب‌های معمول تاکتیکی خارج می‌شود و به نمایشی غیرقابل پیش‌بینی و فراموش‌نشدنی تبدیل می‌شود. آوریل ۲۰۰۹، زمانی که رقابت قهرمانی لیگ برتر انگلیس به اوج حساسیت رسیده بود، ۴۴ هزار و ۴۲۴ تماشاگر شاهد یکی از تماشایی‌ترین مسابقات تاریخ این رقابت‌ها بودند؛ دیداری که با هشت گل و اتفاقات هیجان‌انگیز، هیچ‌یک از دو تیم را برنده از زمین خارج نکرد.
در آن مسابقه که تام هیکس و جورج ژیلت، مالکان مشترک وقت لیورپول، از نزدیک تماشاگر آن بودند، دو تیم قدرتمند فوتبال انگلیس بارها یکدیگر را تحت فشار قرار دادند تا سرانجام با تساوی ۴-۴ به کار خود پایان دهند.
محاصره دروازه آرسنال و ضربه غیرمنتظره آرشاوین
لیورپولِ رافائل بنیتس در غیاب کاپیتان تأثیرگذار خود، استیون جرارد، بازی را با انگیزه و قدرت هجومی بالایی آغاز کرد. میزبان از همان ابتدا آرسنالِ آرسن ونگر را در زمین خودش تحت فشار گذاشت و با محوریت فرناندو تورس، حملات متعددی روی دروازه حریف ترتیب داد؛ اما لوکاس فابیانسکی، دروازه‌بان لهستانی آرسنال، مانع از گلزنی میزبان شد.
فابیانسکی که تنها چند روز پس از شکست آرسنال در نیمه‌نهایی جام حذفی انگلیس با انتقادهای زیادی روبه‌رو شده بود، در نیمه نخست عملکرد درخشانی داشت. او دو بار ضربات تورس را مهار کرد و سپس با واکنشی مناسب، شوت یوسی بنایون را نیز دفع کرد.
با این حال، برتری در جریان بازی همیشه به معنای برتری در نتیجه نیست. ۹ دقیقه پیش از پایان نیمه نخست، خاویر ماسکرانو در حفظ توپ اشتباه کرد و توپ را از دست داد. همین اتفاق به سمیر نصری و سسک فابرگاس فرصت داد تا خط دفاعی لیورپول را باز کنند و توپ را به آندری آرشاوین برسانند. مهاجم روس نیز با ضربه‌ای قدرتمند، توپ را به زیر تیر افقی دروازه کوبید و آرسنال را پیش انداخت.
لیورپول پس از شروع نیمه دوم و با حمایت پرشور هواداران حاضر در جایگاه کوپ، خیلی زود ورق را برگرداند. دیرک کویت در هر دو گل نقش سازنده داشت. ابتدا در دقیقه ۴۹ با ارسال خود، توپ را برای فرناندو تورس فرستاد تا مهاجم اسپانیایی با ضربه سر قدرتمندش گل تساوی را به ثمر برساند. چند دقیقه بعد نیز کویت با پاسی به تیر دوم، یوسی بنایون را صاحب موقعیت کرد و این بازیکن با ضربه‌ای جسورانه، توپ را از بالای دستان فابیانسکی وارد دروازه کرد.
نمایش چهارگله آرشاوین و نجات لیورپول در وقت‌های تلف‌شده
در شرایطی که هواداران آنفیلد خود را برای جشن پیروزی آماده می‌کردند، آرشاوین بار دیگر نمایش خیره‌کننده‌اش را آغاز کرد. این مهاجم روس در فاصله‌ای کوتاه، دو بار دیگر دروازه لیورپول را باز کرد و جریان مسابقه را به سود آرسنال تغییر داد.
در دقیقه ۶۷، آرشاوین با پرس شدید، توپ را از آلوارو آربلوا گرفت و با شوتی تماشایی از فاصله حدود ۲۰ یاردی، توپ را از مقابل پپه رینا به درون دروازه فرستاد. او کمی بعد نیز از دفع ناقص توپ توسط فابیو اورلیو استفاده کرد و با ضربه‌ای دقیق، سومین گل آرسنال را به ثمر رساند.
با این حال، هیجان مسابقه همچنان ادامه داشت. تنها دو دقیقه پس از گل سوم آرسنال، فرناندو تورس با چرخشی سریع در محوطه جریمه، بار دیگر بازی را به تساوی کشاند. مهاجم اسپانیایی حتی تا آستانه ثبت هت‌تریک نیز پیش رفت، اما کیرن گیبس با دفع توپ از روی خط دروازه، مانع از گلزنی دوباره او شد.
با نزدیک شدن به پایان مسابقه، لیورپول برای رسیدن به گل برتری تمام توان هجومی خود را به کار گرفت و در این مسیر، فضای بیشتری در اختیار آرسنال قرار داد. در دقیقه ۹۰، پس از یک ضربه کرنر برای لیورپول، تئو والکات، بازیکن تعویضی آرسنال، ضدحمله‌ای برق‌آسا را آغاز کرد و با رساندن توپ به آرشاوین، زمینه را برای ثبت چهارمین گل مهاجم روس فراهم کرد.
در حالی که شکست لیورپول قطعی به نظر می‌رسید، میزبان در پنجمین دقیقه از وقت‌های تلف‌شده به گل تساوی رسید. یوسی بنایون در شلوغی محوطه جریمه توپ را به زحمت از خط دروازه عبور داد تا نتیجه ۴-۴ شود و یک امتیاز ارزشمند برای تیم بنیتس به دست آید. در آخرین لحظات نیز داور مسابقه، هاوارد وب، به درخواست لیورپولی‌ها برای اعلام خطای هند ابو دیابی اعتنایی نکرد.
تشویق ایستاده در آنفیلد و رؤیای قهرمانی که کم‌رنگ شد
با به صدا درآمدن سوت پایان، بازیکنان خسته دو تیم با تشویق ایستاده تماشاگران روبه‌رو شدند؛ واکنشی که شایسته نمایش پرهیجان آن‌ها بود. این مسابقه بیش از آنکه تحت تأثیر برنامه‌های تاکتیکی مربیان باشد، با اشتباهات دفاعی و لحظات غیرقابل پیش‌بینی همراه شد؛ اما برای علاقه‌مندان فوتبال، نمایشی تماشایی بود که استعداد فوق‌العاده بازیکنان آن را به شبی فراموش‌نشدنی تبدیل کرد.
برای لیورپول، با وجود نجات از شکست در دقایق پایانی، این تساوی واقعیت تلخی را به همراه داشت. کسب یک امتیاز باعث شد این تیم به لطف تفاضل گل بهتر، بالاتر از منچستریونایتد در جدول قرار بگیرد؛ اما مدافع عنوان قهرمانی، با هدایت سر الکس فرگوسن، دو بازی کمتر انجام داده بود و همچنان از موقعیت مناسبی برای حفظ صدر جدول برخوردار بود.
لیورپول در شبی که برای نزدیک‌تر شدن به قهرمانی به آرامش و کنترل بازی نیاز داشت، درگیر مسابقه‌ای آشفته و پرهیجان شد. چهار گل تماشایی آندری آرشاوین نیز ضربه‌ای سنگین به رؤیای قهرمانی شاگردان بنیتس وارد کرد؛ شبی که با وجود چهار گل لیورپول و بازگشت دراماتیک این تیم، نام مهاجم روس آرسنال را در تاریخ آنفیلد ماندگار کرد.
- برچسب ها : آرسنال, آندره آرشاوین, رافا بنیتز, لیگ برتر, لیورپول, نوستالژی